معرفی

بورسیه مهندس میر مسعود طرفه

توضیحات

میرمسعود طرفه در ۲۱ تیر ۱۲۹۹ در تهران متولد شد. وی پس از اتمام تحصیلات دوره ابتدایی، در دبیرستان ایرانشهر تحصیلات متوسطه خود را دنبال کرد. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۱۸ به دانشکده فنی وارد و در سال ۱۳۲۲ در رشته مهندسی راه و ساختمان فارغ‌التحصیل شد. وی سپس برای تکمیل تحصیلات خود به فرانسه رفت و پس...


موجودی

0 ریال

یاریگران


گزارش


* مقادیر به میلیون تومان می‌باشد.

۱۴۰۵/۰۷/۱۴

میرمسعود طرفه در ۲۱ تیر ۱۲۹۹ در تهران متولد شد. وی پس از اتمام تحصیلات دوره ابتدایی، در دبیرستان ایرانشهر تحصیلات متوسطه خود را دنبال کرد. پس از اخذ دیپلم در سال ۱۳۱۸ به دانشکده فنی وارد و در سال ۱۳۲۲ در رشته مهندسی راه و ساختمان فارغ‌التحصیل شد. وی سپس برای تکمیل تحصیلات خود به فرانسه رفت و پس از چند سال با بورسیه سازمان ملل برای گذراندن برنامه‌های تخصصی در مورد ساخت فرودگاه‌ها به امریکا رفت. مهندس طرفه پس از بازگشت به ایران در سازمان برنامه مشغول به کار شد و از جمله در پروژه‌های مختلفی از جمله ساخت و توسعه فرودگاه‌های مشهد و آبادان فعالیت داشت. وی بعدا سازمان برنامه و کار در بخش دولتی را ترک کرد و به بخش خصوصی رفت.

مهندس طرفه به اقتضای تخصص و مسئولیت خود  به نفاط مختلف ایران سفر می‌کرد و مشاهده عقب‌ماندگی و توسعه‌نیافتگی کشور برای او آزاردهنده بود. در عین حال جغرافیای متنوع کشور و تفاوت‌ اقلیمی مناطق این سرزمین از نگاه وی سرمایه‌ای عظیم برای توسعه ایران محسوب می‌شد. طبیعت ایران را بسیار دوست ‌داشت، از این رو در جمع منظم همدوره‌ای‌ها و هم‌صنفان خود دغدغه مدیریت منابع آب کشور، موضوع همیشگی صحبت‌هایش بود. همچنین براین باور بود که سرمایه نهفته در کوه‌های این کشور را باید صرف توسعه و آبادانی کشور کرد.  ایشان در اواخر دهه ۳۰، شرکت «گل‌سنگ» را که در نوع خود اولین کارخانه سنگبری مدرن بود تاسیس کرد و به قریب به پانزده سال در شرکت خود مشغول فعالیت بود.

در سال ۱۳۳۷ وی متوجه عوارضی در چشم خود شد و برای شناسایی و درمان آن به پزشکان مختلف و مراکز درمانی کشورهای مختلف در خارج کشور مراجعه کرد ولی مشخص شد که این عارضه ژنتیکی است و به مرور باعث از بین‌رفتن بینایی می‌شود. این عارضه گریبان‌گیر خواهر ایشان خانم اخترالسادات طرفه، نخستین بانوی مدرس در دانشکده فنی که زبان انگلیس تدریس می‌کرد، نیز شد. این مسئله ناگوار که در اوج فعالیت و شکوفایی حرفه‌ای و تخصصی و در دهه چهارم زندگی وی آشکار گردید، به‌تدریج نابینایی و خانه‌نشینی وی را به همراه داشت. ولی او به‌واسطه اراده و عزم قوی برای زندگی هیچگاه از نابینایی خدادادی شکوه‌ای نکرد. منزل او محل تجمع حلقه دوستان بود و در کنار بحث و تبادل‌نظر در خصوص مسایل مهندسی و توسعه کشور که تا آخر عمر ایشان ادامه داشت، محفل گرم حافظ‌خوانی و شعر و فرهنگ نیز بود.  مهندس طرفه در ۲۶ مهرماه ۱۳۸۲ دار فانی را وداع گفت.

همسر ایشان خانم هما افضل که خود از نخستین ادوار دانش‌آموختگان دانشکده حقوق دانشگاه تهران است، در راستای نیات و علاقمندی مشترک خود و همسر فقیدشان،  همواره در امور عام‌المنفعه پیشقدم  و پیگیر بوده و در کنار حمایت از پژوهش‌های علمی در حوزه چشم‌پزشکی، توسعه مراکز درمانی و تحقیقاتی، جوانان دانشجو بوده و بنیانگذاری جایزه بورسیه مهندس طرفه برای اعطاء به برترین دانشجویان ورودی هر سال در رشته مهندسی عمران، گرایش مهندسی و مدیریت منابع آب در مقطع کارشناسی ارشد نیز یکی از آثار خیر این خانواده خیر و ایران‌دوست است.