محمدامین کلاته آقامحمدی در پانزدهم خردادماه سال ۱۳۷۹ در شهر تهران چشم به جهان گشود. او از جوانانی بود که از همان سال‌های تحصیل، با ذهنی کنجکاو، هوشی سرشار و انگیزه‌ای کم‌نظیر، مسیر علم و پژوهش را برای آینده خود برگزید. وی تحصیلات دانشگاهی خود را در رشته مهندسی متالورژی و مواد در دانشگاه علم و صنعت ایران آغاز کرد. در طول دوران کارشناسی، تلاش و توانمندی‌های علمی و عملی او زمینه‌ساز کسب عنوان رتبه نخست کارآموز برتر دانشگاه علم و صنعت ایران شد. او در سال ۱۴۰۱ با کسب رتبه ۱۱ آزمون کارشناسی ارشد و رتبه ۱۱ المپیاد کشوری مهندسی متالورژی و مواد، شایستگی علمی خود را بار دیگر به اثبات رساند و برای ادامه تحصیل در مقطع کارشناسی ارشد وارد دانشکده مهندسی متالورژی و مواد دانشگاه تهران شد.  ورود به دانشگاه تهران، آغاز مرحله تازه‌ای از مسیر علمی او بود؛ دوره‌ای که در آن فرصت یافت علاقه‌ی عمیق خود به پژوهش را در قالب فعالیت‌های علمی و آزمایشگاهی گسترده‌تری دنبال کند.

 او ذهنی خلاق و روحیه‌ای نقاد داشت و هرگز به درک سطحی مفاهیم علمی قانع نمی‌شد. توانایی او در برقراری ارتباط میان مفاهیم گوناگون و استنتاج راه‌حل‌های نوآورانه برای مسائل پیچیده، از برجسته‌ترین ویژگی‌های علمی‌اش بود. در مواجهه با مشکلات آزمایشگاهی، او اغلب نخستین کسی بود که دیگران برای دریافت راهنمایی و کمک به سراغش می‌رفتند. او دانش خود را محدود به نیازهای شخصی یا پروژه‌های پژوهشی‌اش نمی‌دانست و آموختن را ارزشمند می‌شمرد، اما به اشتراک گذاشتن آموخته‌ها و کمک به پیشرفت دیگران را نیز بخشی جدایی‌ناپذیر از مسیر علمی خود می‌دید.

مهندس محمد امین کلاته  در مسیر پژوهش، بلندپرواز، خستگی‌ناپذیر و بی‌قرار فهم و درک عمیق پدیده‌ها بود. او بخش قابل‌توجهی از زمان خود را در آزمایشگاه سپری می‌کرد و با پشتکاری کم‌نظیر در پی گسترش دانش و دستیابی به پاسخ پرسش‌های علمی‌اش بود. استاد راهنمای او، در توصیف این روحیه پژوهشگرانه می‌گوید:«وی در پروژه‌ی خود چنان ژرف می‌نگریست که بیشتر وقت خود را در آزمایشگاه به تحقیق و آزمایش سپری می‌کرد و لحظه‌ای نبود که مشغول به علم‌اندوزی نباشد.». دستاوردهای علمی و پژوهشی فعالیت‌های پژوهشی وی، حوزه‌های متنوعی از علم و مهندسی مواد را در بر می‌گرفت. پژوهش‌های او در زمینه جذب و ذخیره‌سازی هیدروژن، ساخت افزایشی، فرآیندهای ترمومکانیکی منیزیم خالص و آلیاژهای آن، روش‌های نوین تولید پودر فولاد زنگ‌نزن ۳۱۶ و آلیاژ اینکونل ۶۲۵ برای کاربردهای ساخت افزایشی، و همچنین سنتز مواد و طراحی ابرخازن‌های متقارن، نشان‌دهنده گستردگی علایق علمی و توانایی او در ورود به حوزه‌های گوناگون پژوهشی بود. انتشار پنج مقاله در مجلات نمایه‌شده در ISI، ارائه سه مقاله کنفرانسی و تألیف یک کتاب علمی در زمینه علم و مهندسی مواد بود؛ ازدستاوردهایی ارزشمندی بود که از تعهد او به پژوهش و علاقه‌اش به توسعه دانش حکایت داشت . در مقطع کارشناسی ارشد، محور اصلی پژوهش او بررسی ذخیره‌سازی هیدروژن در فلز منیزیم بود . ایشان  در این پروژه تلاش می‌کرد با بهره‌گیری از دانش مهندسی مواد، در مسیر شناخت و بهبود فرآیندهای مرتبط با ذخیره‌سازی هیدروژن گام بردارد؛ پژوهشی که می‌توانست بخشی از مسیر توسعه فناوری‌های پایدار انرژی باشد. برای مهندس جوان ،هیچ پرسشی بی اهمیت، هیچ شکستی پایان راه و هیچ دانشی تنها برای خود او نبود.

در دهم مهرماه سال ۱۴۰۴، این پژوهشگر جوان در پی حادثه‌ای در آزمایشگاه دانشگاه تهران، در ۲۵سالگی چشم از جهان فروبست. درگذشت نابهنگام او، خانواده، دوستان، استادان و همکارانش را در اندوهی عمیق فرو برد و جامعه دانشگاهی را از حضور پژوهشگری مستعد، پرتلاش و آینده‌دار محروم ساخت.

با تصویب بنیاد و حمایت مالی خانواده زنده‌یاد مهندس محمدامین کلاته، با هدف زنده نگه‌داشتن یاد و نام وی و حمایت از استعدادهای برتر، صندوق بورسیه‌ای به نام ایشان پایه‌گذاری شده است که عواید حاصل از آن، به صورت سالانه برای اعطای جایزه بورسیه به دو نفر از دانشجویان رتبه برتر ورودی کارشناسی ارشد مهندسی متالورژی و مواد اختصاص خواهد یافت.